نذر فاطمۀ ثانی؛ حضرت معصومه(س)
اینجا به شأن و رتبه زهفت آسمان سر است
غــــار حــــرای راز و نیــــاز پیــــمبر است
اینجا مزار دختر موسی ابن جعفر است
" تسبیح گوی صاحب این درگهیم ما
در ذکر یا وجیهتاً عِندالّهیم ما "
این آستانه ، کعبۀ حاجات مردم است
این مشهدالرّضای دگر ، طوس دوم است
اینجا کجاست؟ قبله گه عاشقان قم است
" مَردُم! اهالی حرم و حومه ایم ما
همشهریان حضرت معصومه ایم ما "
اینجا برای شیعه دمادم گره گشاست
دارالشّفا نکوتر از این آستان کجاست؟
این خاک درقیاس ، همان تربت رضاست
" با اشک برضریح تو روح الامین نوشت
صحن و سرای روشنت آئینۀ بهشت "
با چشم دل بیا و گهرشاد را ببین
پای ضریح، پنجره فولاد را ببین
عرض نیاز مردم و امداد را ببین
" عطر توسّلی که در این بوستان رهاست
یا فاطمه ست وبوی خوش إشفعي لَناست "
دل پاک کن که روضۀ رضوان بخوانی اش
از دل زیارتش کنی ، از جان بخوانی اش
شایسته است حجّ فقیران بخوانی اش
" ما قاریان مُصحَف پیشانی توئیم
مست از طواف مرقد نورانی توئیم "
این بقعۀ شریف ، بقیع من و شماست
این سقف ، سرپناه جمیع من و شماست
حقّا که این کریمه ، شفیع من و شماست
" زیباست گنبد تو و حال کبوتران
ای سایه سار بام تو بال کبوتران "
بانو ببخش ، مدح تو را واژه الکن است
شعرم اگر سیاه ، صفات تو روشن است
نامت بلند باد ، که کوتاهی از من است
" فرش از پر ملائکه شد خاک راه تو
ای کبریای عرش خدا بارگاه تو "
